Yabancılaşıyoruz!!!
13 Ocak 2009
20:19
779 Kez Okundu

Yabancılaşıyoruz adlı bu yazıma girmeden önce.

Sizlerden ricam aşağıdaki yazıyı sabır gösterip okuyan ziyaretçilerimiz olursa lütfen yazının altındaki yorum bölümüne yorumlarınızı veya ziyaretçi defterine duygu ve düşüncelerinizi paylaşırsanız sevinirim.

NOT : Aşağıdaki yazıyı okuduktan sonra etkilenerek anılarını yazıya döküp gönderen kardeşlerimizin anılarını yayınlamaktan kıvanç duyarım.

Yabancılaşıyoruz, artık öyle bir hale geldik ki Subaşı’nın içinde , Kdz.Ereğli’nin, Alaplı’nın, Ormanlı’nın, Kandilli’nin bir caddesinde veya sokağında aynı köylümüzle yanyana yürüyoruz veya omuz omuza çarpışıyoruz pardon deyip geçiyoruz veya aynı otobüste seyahat ediyoruz aynı köylüyüz bir birimizi tanımıyoruz.1970 veya 1975 doğumlulara kadar olanlar birbirini tanıyor.bügün 1970 veya 1975 doğumlu bir insanımız .. yaşında yolu yarılamış ama bir köylüsünü tanımıyor. Gelişen teknolojimiz bizi bu hale mi getirdi, yoksa maddiyat dürtülerimizi hep ön planda tutup maneviyatı arka planda tutmamızmı bizleri bu hale getirdi bu tartışılır. Çevremde öyle insanlar tanıyorum ki kardeş kardeşle küs yaşıyor, sebep babadan anneden bir miras kalmış, kardeşlerden biri uyanık çıkıyor pastanın büyük dilimini kapmak istiyor sonuç .Baba amcayla Halayla küs Anne dayı Teyzeyle küs çocuklara kötü bir örnek bu çocuklarda değil köylüsünü kendi akrabasını tanıyamaz hale geliyor. Şimdiki düğünler bile farklı 25 yıl önceki düğünlerde insanlar birbirleriyle kaynaşırdı. Şimdiki düğünlere bakıyoruz genelde % 90 salon düğünleri yerini aldı. Haliyle oralarada çoğunluk gençliğimiz meraklı olduğundan masalara bakıyoruz çoğunluk bayanlarda, maalesef aile bireyleri bir arada değil babalar veya erkek evlatlar ayrı guruplar halinde toplanıyorlar. Yetişen neslin çoğu aynı okulda da okusalar bile yan mahalledeki arkadaşını dahi tanımaz hale gelmiştir. Evimizde oğlumuz kızımız var bir köylümüzün veya akrabamızın sünnet-nişan-düğün v.s daveti var ve gitmemiz gerekli, hadi oğlum kızım düğüne gidiyoruz dediğimiz zaman aldığımız cevap aynen şöyle Baba ben kimseyi tanımıyorum gitmek istemiyorum evde bilgisayarla oynayacam siz annemle gidin, işte çocuk bunu dediği zaman köylümüz çocuğunu, çocuğumuz ise köylüsünü kaybetmiştir. Ne olursa olsun bu tür etkinliklere ailecek katılmakta fayda görmekteyim. Bir gün bakıyorsunuz bir köylümüz vefat etmiş bir sebep hasıl oluyor ve herkes gibi cenazeye katılıp saf tutuyorsunuz tabut içinde genç bir köylü ama tanımıyorsunuz adını dahi imamdan öğreniyorsunuz. Herkes gibi cenaze yakınına allah rahmet eylesin deyip geçiyorsunuz ve hiç haz duymuyorsunuz, toprağa verdiğiniz kişi bir köylümmüydü Hakkari’li Ahmet’miydi, Konyalı Mehmet’miydi, yoksa Yozgatlı Ali’miydi anlamıyorsunuz. Peki bu suç bu cocuğunmu yoksa hiç bir köylüsünün düğününe derneğine getirmeyen anne babanınmı, sen bu tür etkinliklerden çocuğunu uzak tutarsan ben senin çocuğunu nasıl tanıyacam. işte bunlara dikkat etmemiz gerekiyor. Etmezsek ne olur şu olur bir gün evinize bir düğün davetiyesi gelir aaaaa falancanın kızı veya oğlu büyümüş evlenme çağına gelmiş diye hayret ederek gelini damadı orda tanırsınız..Bir gün evinize bir telefon gelir bir köylünüz ölmüştür tanımadığınız birini gömersiniz. Evde yaşı yetmişin üzerinde büyükleriniz varsa onlar çevrenin ( gariyenin ve çevre köylerin insanlarının ) çoğunu neredeyse tüm insanlarını tanır tabi eski insanlarını .Peki bu insanlar nasıl tanışıyordu. Eskiden davullu düğünlerimiz vardı tüm yöre insanları davet edilirdi ordan.su değirmenlerimiz vardı un öğütülürdü ordan .Sınır köyü olanlar, tarlası bahçesi yakındı ordan, sığır davar otlatırlardı ordan, artık o şansımız yok ne yapacağız varsa köy derneklerimiz onu sağlam tutacağız. Eğer böyle derneklerimiz yoksa köyümüze dernek kurarak çeşitli sosyal faaliyetler düzenleyerek köylülerimiz ve yöre insanımızla bu etkinliklerde kaynaşarak yabancılaşmanın önüne geçmeye çalışacvağız yoksa böyle sanal alemde birbirimizi varsa eposta yani email adreslerimiz varsa tanımaya çalışırız. Şu teknoloji nimetlerinden dolayı internet dünyasından bir dünya dostumuz arkadaşımız olmuştur. bir yerde karşı karşıya gelsek birbirimizi tanıyamayız buda hiç hoş bir şey değil.  

Mithat DEMİRSÖZ’den alıntıdır.

Tüm yöre insanlarıma candan sevgilerimle.

Cevat ÖZTÜRK

Cevat ÖZTÜRK hakkında:

Cevap Yazın

Anti-Spam Quiz:

Blue And Black WP Theme